Stro, zand of wat ??

Wanneer wij vele jaren terug op bezoek waren bij Jules Vandaele te Kortemark stelden wij vast dat deze kampioen op ieder hok een dikke laag stro had aangebracht. Het was de eerste maal dat wij zulks te zien kregen.

Wij deelden dit dan ook mede in een reportage over de kolonie Vandaele en sinds het onder ogen kwam hebben vele tientallen duivenliefhebbers dit voorbeeld nagevolgd.
Nadien hebben wij op vele beroemde hokken stro ontdekt, o.a. bij Gerard Vanhee te Wervik, Robert Tanghe (+) te Roeselare en vele beroemdheden meer.
Sommige laten het stro jaar in - jaar uit op de bodem van de vloer liggen — vooral tarwestro is hiervoor best geschikt — er natuurlijk zorg voor dragende dat het regelmatig ververst wordt, zo om de maand.
Anderen brengen alléén tijdens de wintermaanden stro op de bodem. Het is een kwestie van opvatting en het stro op de bodem houdt in ieder
geval voordelen met zich in, nl. dat de duiven steeds zuivere poten hebben ; het hok ook warmer aanvoelt en het stro gemakkelijk vochtigheid
opslorpt.

Ziehier hoe Jules Vandaele uit Kortemark te werk gaat vooraleer stro op de hokken wordt gebracht. De hokken worden eerst en vooral flink gereinigd, daarna wordt een laag van ongeveer 2 cm. dikte ongebluste kalk aangebracht. Op dit kalk worden nette jutezakken gelegd waarna deze met een dikke laag tarwestro worden belegd. Het stro wordt goed opengespreid zo tot een hoogte van 30 a 40 cm ongeveer, waarna het lichtjes betrappeld wordt teneinde de duiven toe te laten
zich op een vaste stro-bodem neer te zetten. Wij voegen hieraan nog toe dat tarwe-stro afkomstig van de verouderde « vlegeldorsing » het best geschikt is als bodembekleding.
Wanneer stro op de bodem wordt aangebracht raden wij ten zeerste aan de drinkpot niet op het stro te plaatsen. Men moet verhinderen dat duiven het stro vochtig maken, want in dit geval zou het een woekerplaats worden voor ongedierte. Het voeder wordt in dit geval eveneens in voederbakken toegediend teneinte te verhinderen dat de duiven de stro-bodem na iedere maaltijd zouden onderste boven werken.
Merken wij ook nog op dat stro gemakkelijk vatbaar is voor muggen, luizen e.a. ongedierte. Teneinde de waarborg te bezitten dat de stro-bodem in geen geval een woekerplaats voor ongedierte kan worden, hoeft het wel niet gezegd dat een grondige zuivering van het hok, vóór het aanbrengen en na het wegnemen van het stro, wordt gevoerd. In deze tijd bestaan er uitstekende spuitmiddelen die alle ongedierte doden en een lange nawerking met zich inhouden.
Een ander goed middel om de bodem droog te houden is het gebruik van zand. Wij willen hier echter voorbehoud maken voor zand die een groot procent zout inhoudt. Het zeezand door vele liefhebbers gewonnen langsheen de kust lijkt ons het minst aangewezen omdat het een teveel aan zout inhoudt. Teveel zout in het zand dat op de bodem van het hok werd gestrooid kan gans het hok vochtig maken en een goede aanduiding geven wanneer vochtig weder op komst is.
Anderzijds zijn de duiven steeds maar geneigd om het gezouten zand op te nemen vooral wanneer ze met jonge in het nest liggen. Teveel zout is weeral een gevaar voor teveel drinken en waardoor spuiters in het nest zouden komen.
Ko Nipuis, de grote Nederlandse kampioen, bestrooit ieder hok met een laag zand, precies voldoende opdat de bodem zou bedekt zijn. Hij gebruikt hiervoor maas-zand dat praktisch geen zout bevat. ledere dag wordt met een reep de uitwerpselen weggenomen en iedere week wordt het bevuilde zand door vers zand vervangen. Ook in iedere nestbak wordt voldoende zand gestrooid. Van dit soort ongezouten maaszand pikken de duiven praktisch niet. Ze hebben er eenvoudig geen lust toe. Het wordt op de hokken Nipuis vooral gebruikt om de vochtigheid te keer te gaan en de duiven voortdurend toe te laten zuivere pootjes te behouden.
Wij zijn absoluut tegenstander van een bodembedding van turf. Na enige tijd is turf een stofverwekker dat zowel voor melker als voor duiven een hinder betekent.
Tot besluit : wij geven een voorkeur aan een stro-bedding. Doch wie over een droog hok beschikt en minstens eenmaal de hokken grondig kan reinigen, hoeft noch stro noch zand aan te brengen. Wij zouden voor eenmaal voorkeur geven aan een stro-bodem wanneer wij aan vroege kweek zouden doen. Dan zouden wij op het kweekhok en het hok van de jonge duiven een dikke laag stro aanbrengen.