Ko van Dommelen (St. Philipsland, NL) glorious winner IATP 2012
It is quite hard to believe that this pigeon, the first nominated in the ZLU races and leader of the IATP ranking 2012 (International All Times Pigeon), was born in 2004 and is already eight years old! We might as well say eight years young; the name of this star is Jonge Hulk.
The Jonge Hulk (04-0422702) is a magnificent chequered cock that managed no less than eight times to finish a ZLU morning release in the evening of the release day. His pedigree shows some of his best results. This pigeon obviously stems from the same bloodlines with which Ko has composed his pigeon breed. We are familiar with such names as De Hulk, De Vermeulen Doffer and De Woeste Staaloger. It is no surprise that the dam of De Paarsborst is also included in his pedigree (more on that later).
Ko is 61 and pigeons have always been a part of his life. His father Wim was a good friend of Jan Aarden, whom he paid regular visits to, together with Jan Cools, another well known fancier. This friendship was a great advantage for Ko, even today. His stock pigeons belong to one of the (if not the) purest and most developed bloodlines of Aarden pigeons. It was a lucky coincidence that his father Wim obtained pigeons from his friend Jan Aarden, simply because he could not afford to buy top class pigeons from more expensive lofts. He unintentionally kept his pigeon breed clean and pure and it really shows. Ko can be confident that approximately 90% of his youngsters will become good quality birds. Things were quite different when he started fancying pigeons again for the first time from his house in St. Philipsland. Back then, in 1982, he had a percentage of only 10%, something a lot of fanciers will recognise in their own lofts. The great successes of Ko, in racing and in breeding, illustrates the road to success: you need to have confidence in your stock birds, you have to select regularly and you should only sporadically add pigeons from other successful lofts to your breed (pigeons with similar origins only). This is how you create a successful family of pigeons.
Ko believes pigeon racing in its present form will continue to exist for 20 or 30 years but he is worried about the lack of space for new lofts in densely populated areas and cities. He is also concerned about the number of young fanciers in the sport. These young members are very important, even when they quit the sport after a few years due to school or a busy family life. Ko noticed over the years that only a small group of people start fancying at a later stage in life. In fact a lot of these older newcomers quit the sport after a few years. If a fancier is not passionate about the sport at an early age he might want to quit the sport if things do not work out right from the start. Young fanciers will likely develop a feeling for pigeons already at an early age. This allows them to judge the quality and the health of a pigeon later on. That is why Ko introduced no less than nine children from his home town St. Philipsland to pigeon racing. The children started to share a pigeon loft; seven of them now have their own loft at home. One of them has already won a first and second provincial prize. Chances are likely that these fanciers will continue to fancy pigeons even when they are older. Ko would applaud similar initiatives from other well known fanciers but he admits that it takes a lot of time and effort. On the other hand we will all have to make an effort to safeguard the future of pigeon racing in The Netherlands.
To conclude, a good tip from the master himself: if he had to make a fresh start he would use the eggs of only one fancier, preferably from a fancier who has been successful for years with a good quality pigeon breed that suits your approach well. This would save you a lot of money. Pigeon racing has become increasingly expensive and top class pigeons cost a lot of money, especially for newcomers. It is equally important that you create a pigeon breed with pigeons that fit you and that most importantly fit each other. This will give you the best results, as Ko has already demonstrated. We asked him which fancier he would opt for and his answer was clear: Piet de Vogel, who lives a few kilometres away in the town of Oude Tonge in Zeeland. He knows why: Piet owns the bloodline of De Paarsborst, which Ko thinks is the best long distance pigeon ever.
Ko, we at PIPA congratulate you on your victories and we wish you a successful season.
Comments
Geachte heer Van Dommelen,
Mooi...
Wat ik er nog met veel uitroepingstekens wil aan toevoegen...
Gefeliciteerd met uw ZEVEN duivenliefhebbers.
Ik denk wereldwijd een unicum!!!
Mag ook eens benadrukt worden.
Georget
Hallo Nel en Ko
Sorry maar ik moet andermaal in herhaling vallen.....van harte proficiat met deze nieuwe parel aan de duivenmelkerskroon.....het seizoen 2012 was er één uit de duizend en meer dan waarschijnlijk nooit nog te evenaren...maar dan tover jij wel weer iets anders uit je mouw hé "supercrack"....
Doe rustig verder met de concurrentie te overklassen....ze zijn het nu toch al gewoon....neen dit was zoals jullie "Ollanders" zo mooi een "geintje" noemen hé....tot spoedig in Flipsland.
Groeten uit "Casa Barca"
Eddy en Karolien.
Een aantal jaren terug is er een artikeltje van mijn hand verschenen over hoe het toch mogelijk was dat Ko van Dommelen en zijn vereniging in St. Philipsland er in slaagden om zoveel jeugdleden bij de duivensport te betrekken.
Gelet op de inhoud van de hier geplaatste reportage van deze superkampioen wil ik het betreffende artikeltje graag op het pipa forum nogmaals onder uw aandacht brengen.
m.vr.gr.
Jan Polder
Dit moet je lezen
Dit artikeltje is bedoeld voor:
• alle doemdenkers die zeggen dat de duivensport geen toekomst meer heeft,
• voor iedereen die zegt dat promotieactiviteiten naar de jeugd toe verspilde energie is,
• voor iedereen die nog bereid is energie te steken in de promotie van onze sport
• het is eigenlijk voor iedereen bedoeld.
P.V. de Vredesduif in St. Philipsland schrijft in 1 jaar tijd 9 jeugdleden bij, die allemaal zelfstandig of in combinatie met elkaar met de duiven spelen.
Als je dat leest dan denk je direct aan een verlate 1 april grap. Dit kan gewoon niet waar zijn. Verenigingen zijn al blij als ze één keer in de 9 jaar een jeugdlid in kunnen schrijven en dan zullen ze in St. Philipsland in één jaar tijd 9 jeugdleden toe kunnen voegen?? Kom nou, dat bestaat niet. En toch is het echt waar. 9 nieuwe leden. Niet gekunsteld om samen met Pa te vliegen of om de fondploeg op de naam van zoonlief te zetten, nee, gewoon 9 jongens tussen de 9 en 14 jaar die met de duiven zijn gaan spelen. Lees en huiver, maar vooral, doe er je voordeel mee als je je in wilt spannen om de duivensport nog een toekomst te geven.
Het is een paar jaar geleden dat Hans, Carlo en Harm ontdekken dat er onder de brug over het Schelde/Rijnkanaal, verdwaalde en verwilderde postduiven huizen. De jongens klauteren onder de brug en halen gevaarlijke en halsbrekende toeren uit, maar het lukt hen met enige regelmaat om duiven te vangen. Als ze er over vertellen dan is het net of je een passage uit een boek van Dik Trom hoort, want ook de politie is er nog aan te pas gekomen, die natuurlijk wilde voorkomen dat er ongelukken gebeurden hoog boven het Schelde/Rijnkanaal. Steeds echter waren de jongens oom agent te slim af en konden ze ontkomen voor ze in de kraag werden gevat.
Hun buit, heuse echte postduiven, moesten natuurlijk wel een onderkomen hebben. Daar wist Hans wel een oplossing voor. In een oud hondenhok, ergens bij een garagebedrijf in St. Philipsland had hij al allerlei beesten gehad. Deze moesten het veld ruimen, want postduiven was natuurlijk veel mooier. Daar kon je jonkies van kweken en die konden uitvliegen en kwamen weer terug. En misschien, ooit, konden ze nog wel eens aan echte wedstrijden deelnemen. En zo was de interesse voor de postduif geboren.
Nu de jongens echte duiven hadden, wilden ze ook wel eens wat meer weten hoe het er bij de echte duivenmelkers aan toe gaat. St. Philipsland heeft zo’n 25 duivenmelkers, maar je loopt natuurlijk niet zo maar bij iemand binnen. Carlo en Harm wisten wel iemand waar ze zeker niet gelijk weggestuurd werden. Ze stapten bij Ko van Dommelen op het erf en nu, achteraf blijkt dat ze nergens beter hadden kunnen binnenstappen. Ko vond het fantastisch die jonge mannen die zoveel belangstelling voor de duiven hadden. Hij vertelde honderd uit en Carlo en Harm hingen aan zijn lippen. Ze kwamen iedere dag en van Ko mochten ze alles doen op zijn hokken. Ze liepen achter hem aan door de hokken en als een echte duivenschoolmeester leerde Ko hen alles over de duivensport. Uiteindelijk hadden ze nog maar één wens en dat was eigen wedstrijdduiven houden op een echt duivenhok. Ook hier wist Ko wel raad op. Hij installeerde de jongens op het lege duivenhok van zijn vader, die enige jaren daarvoor was overleden. Harm en Carlo hadden hun eigen hok en Ko stond hen met raad en daad bij. De jongens werden lid van P.V. de Vredesduif en door de leden werden zij aan duiven geholpen. Ze zouden met de jonge duiven mee gaan vliegen onder de naam van “de Ko-boys”, maar aangezien dat een fantasienaam is en dus bij de NPO € 75,-- extra contributie kostte, ging dat niet door en werd er onder hun eigen naam gevlogen.
Harm en Carlo waren vertrokken en boekten hun eerste resultaten op de vluchten, met op de allereerste vlucht gelijk al de 8e in de vereniging. Door de zenuwen werd een paar weken later zelfs een stellige eerste prijs in de vereniging verspeeld. Maar de jongens vonden het fantastisch, vertelden het aan hun kameraden, hielden een spreekbeurt op school en nodigden hen uit om bij het hok te komen kijken. Hans, die ook al betrokken was bij het vangen van de duiven onder de brug vertelde: “toen ik dat bij Harm en Carlo zag, toen werd ik zo jaloers en toen dacht ik dat wil ik ook”. Nu wil het geval dat Hans een zoontje is van een plaatselijke aannemer en dus werd er af en toe eens een plankje meegenomen naar het hondenhok, dan eens een golfplaatje, wat spijkers en een schroefje en dan was Pa weer eens een stukje gereedschap kwijt. Maar Hans presteerde het wel om van het hondenhok een heus duivenhok te maken (zie hierbij geplaatste foto). Hans betrok zijn jongere broertje Flip erbij en nu zijn ook Hans en Flip lid van de Vredesduif en hebben ze elf duiven op hun hoklijst staan, maar er zouden zeker 25 jongen bij komen verzekerde Hans mij.
We brachten een bezoek aan de accommodatie van Hans en Flip en wat ik daar zag was werkelijk fantastisch. Geheel op eigen kracht was het hondenhok omgebouwd tot duivenhok en aan alles was gedacht. Een ruimte om de manden in op te slaan, er werd een muurtje gemetseld aan de regenkant om het vocht een beetje te kunnen weren, maar het mooiste was wel de inbraakpreventie. Hans had gehoord van de duivendiefstallen. Nu is de situatie zo dat je het hok alleen kunt bereiken via een plank die over de sloot ligt. Echter als Hans voor de laatste keer per dag bij zijn duiven is geweest wordt met een kleine handeling de plank op scherp gezet en wanneer je dan halverwege de plank bent flikker je er geheid door met een nat pak tot gevolg. Nee van duivendieven zullen Hans en Flip geen last hebben.
En zo verspreidt de duivensport zich als een inktvlek onder de jeugd van St. Philipsland, want Rik en Jordy Vermey gingen vaak bij Harm en Carlo kijken. Zij vonden het best wel mooi die duiven en hebben nu hun eigen kampioenen.
Ook Daniek van Loon werd bij Jordi en Harm besmet en heeft nu wat duifjes in een hokje van 50 cm x 50 cm. Maar Daniek is een slimmerik en heeft een hokje bij de PPN aangevraagd en dat is inmiddels toegezegd. Daniek hoopt vurig dat het snel geleverd kan worden, zodat hij er met de jonge duiven op kan vliegen. Ook Jordi is van plan een hokje bij de PPN aan te vragen. Het jongere broertje van Harm, Levien, speelt nu samen met hem.
Dan is er nog Owen Koolbergen, die een plekje voor zijn duiven kreeg achter bij opa Rien Quist, die gelijk zijn mentor is.
Al met al zijn er nu in St. Philipsland 9 nieuwe leden actief, die op 5 verschillende erven spelen. Ik heb een uurtje met deze jongens zitten praten en het was werkelijk fantastisch. Schitterende verhalen en het fanatisme droop eraf. Zo was er één die er van baalde dat hij van de zomer op vakantie moest omdat in deze vakantie precies de klassieker Orleans jonge duiven viel. Volgens de jongens zelf is met 9 nieuwe jeugdleden het maximum aantal nog niet bereikt, want volgens hen zitten er nog een paar aan te komen. Het zullen vast niet allemaal blijvers voor de sport zijn, maar dat er blijvers tussen zitten, dat staat voor mij als een paal boven water.
Eénmaal thuisgekomen heb ik me afgevraagd hoe het toch mogelijk is dat het daar in St. Philipsland wel is gelukt om de jeugd warm te krijgen voor onze sport.
Ko van Dommelen heeft hier zonder twijfel een zeer belangrijke rol in vervuld. Bijna iedere avond zijn er wel een paar op bezoek en soms zelfs alle 9. Ze klussen achter hem aan door het hok, vragen het hemd van zijn lijf en alles is tot op zekere hoogte toegestaan. Daarnaast komen ze ook in huis om nog even een Colaatje te drinken en een pluim in deze verdient ook Nel, de vrouw van Ko, die hierdoor al vele kratten Cola in huis heeft moeten slepen en de nodige duivenstrontjes van de vloer heeft verwijderd. Ook op zaterdagochtend, voor de vlucht, is de achterplaats van Ko van Dommelen een verzamelplaats voor de plaatselijke liefhebbers om een voorspelling te doen voor de a.s vlucht. Het aantal bezoekers voor deze bijeenkomst is met het nieuwe seizoen uitgebreid met de jeugdleden, die ook wel willen weten hoe laat ze verwacht worden.
Maar ook de andere leden van de Vredesduif hebben hun rol opgepakt. Alle jeugdleden zijn gratis van duiven voorzien en vorig jaar zijn de noodzakelijke contributies uit de verenigingskas betaald. Verder is er onlangs door de vereniging in Lier voor alle jeugdleden een jonge (schimmel)duif gekocht en hiermee wordt straks een onderlinge competitie gehouden met de jonge duiven vluchten.
Voorts heeft de vereniging recentelijk een middag georganiseerd waarin er voor de jeugdleden een duivenfilm werd vertoond en werd de jongens geleerd hoe ze de poulebrief moesten invullen. Ook de ouders van de jongelui werden hierbij betrokken, zodat ook zij weten waar de mannen allemaal mee bezig zijn.
De leden van de club werden opgeroepen de noodzakelijke materialen beschikbaar te stellen en zo heeft het kunnen gebeuren dat alle jeugdhokken gratis voorzien zijn van de noodzakelijke drinkpotten, manden, klokken, grit- en voerbakken enz.
Wat kunnen we hier nu van leren vraag je je dan natuurlijk af. Ik denk dat het op NPO nivo belangrijk is dat er een beleid gevoerd wordt waardoor de duivensport laagdrempelig is en voor een ieder toegankelijk. De PPN moet vooral doorgaan met het promoten van de sport en faciliteren waar mogelijk. Maar waar het echt moet gebeuren, dat is aan de basis. Dat is bij de verenigingen en bij de individuele leden. Daar moeten mensen vertrouwd gemaakt worden met de duivensport. Daar moet gezorgd worden dat iemand zich thuis voelt bij een vereniging.
Dit verhaal is geen droom. Het is geen bedrog, nee het is echt gebeurd en niet aangedikt of zo.
Duivensport is erg intern gericht en dat is nu net wat ons de nek omdraait. Alle andere sporten zorgen er juist voor dat er toeschouwers zijn en publiek is. En daar moeten wij ook voor zorgen. Het is de enige manier om mensen kennis te laten nemen van onze sport en je zult er eerst mee in contact moeten komen, voor je er mee besmet wordt. Ook voor ons zijn er overlevingskansen, maar we moeten ze wel pakken. Zorg er voor dat buitenstaanders belangstelling voor onze sport krijgen en dat krijg je alleen als je ze opzoekt, erbij betrekt en vasthoudt. Van St. Philipsland kun je leren hoe het kan. Praat er over in je vereniging en ga tot actie over. In de nabije toekomst krijgt iedere vereniging het aantal leden dat het verdient. Dat staat als een paar boven water. Zorg dat je aan de goed kant van de streep blijf staan.
Jan Polder
Here i will list the titles won by Ko this year - as this is unprecedented in the history of the ZLU
1st fondkampion ZLU - 1st Pyreeen cup - 1st Keizer Fond ZLU - 1st Super Pretiege ZLU - 1st WESM - 1st Europacup - 1st EuropMarathon - 1st General Kampioen FBZ - 1st Ace Pigeon W.H.Z.B Super Longdistance of the ZLU and that with a yearling The Bulldozer - 1st Ace Pigeon ZLU Narbonne over a 3year ranking De Narbonne - 1st Ace Pigeon over 5 years ranking with the Jonge Hulk. All those titles won with only 29 cocks
Outstanding ko.
ATB to you and Nel
Bill