A A A

History : Guillaume Stassart van Anderlecht (BE)

Brouwer Bremdonckx maakte mij attent op twee namen, die van Arthur Declippel te Wichelen, die een groot duivenkenner was en Guillaume Stassart te Anderlecht.

Zijn ras is erin gekomen hij de Cattrijsse's door Pierre Decnop, die in hetzelfde stadsdeel van Brussel woonde en die af en toe met duiven van Stassart overrompelende uitslagen behaalde.
Toen Gerard Cattrijsse er jongen ging kopen was het naar aanleiding van het winnen door Decnop van 1, 2 en 3 provinciaal denk ik dat het was van Dax, national zou te gek zijn.

Declippel, de Rome-vlieger, twee maal in drie jaar in die jaren en ook op Barcelona altijd present woonde in Wichelen aan de Schelde, tussen Dendermonde en Gent. Berlengee te Aspelare kende hem goed, hij  had dezelfde specialiteit. Die had kleine zwartjes van Pitje Prieels d.w.z. de echte Lagae's van Ingelmunster een ervan vloog tweemaal bij de eerste vijf en twintig international van Rome. Ik maak geen reclame voor monstervluchten, wel voor meer taaiheid in het duivenras
het hangt samen met gezondheid, vitaliteit en levensduur Stassart had een enorme baard, hij kon voor Sinterklaas spelen zonder speciale voorzieningen aan zijn coiffure. Zo'n baard als Titulaer was iets heel aparts in de jaren dertig. Een man die bijna geen Kampioenendag oversloeg. Ik meen dat hij, in '35, samen met Paul Sion, zelfs naar Leeuwarden kwam om een tentoonstelling te keuren, het was de actieve J.H.A. Kortrijk te Bolsward die de trip georganiseerd had, bij winterdag want ze kwamen niet voor koeien in de wei.
Ik wil over Stassart die een indrukwekkend man was, ik denk dat hij honderd twintig kilo woog, nog een paar interessante dingen vertellen. Hij had niet alleen een volle Tolstoi-baard met ook een welverzorgde zware knevel met de punten omhoog geborsteld a la keizer Wilhelm, het fatsoeneren ervan moet hem iedere ochtend aanzienlijk veel tijd gekost hebben. Verder was hij er glad bovenop; zijn schedel was zo glad geboend als een biljartbal. Hij was ongeveer even oud als dr Bricoux en speelde al ontzettend sterk met de duiven, in Diest was dat toen, lang voordat de ster van de dokter uit Jolimont alles en iedereen begon te overstralen. Hij kwam tragisch aan zijn eind in 1940,

Stassart wou zonder duiven gewoon niet meer verder leven.
In 1903 was deze zeer welgestelde man, die ook in de politiek actief was, in Brussel komen wonen en hier heb ik enkele uitslagen van uit die vredige jaren voor de eerste Wereldoorlog voor u. Zijn vader dat maakt de kennismaking compleet, was burgemeester en dokter in Diest, tevens groot grondbezitter en bezitter van een hele straat huizen in de stad Luik.

1909 Miranda (Spanje) national 1399 duiven: 6 25 89 112 131 en 199 het verhaal vermeldt niet of de duiven per ijzeren weg of per schip vervoerd werden en hoe lang de stomme dieren onderweg geweest zijn op de heenreis; zo'n concours had enorm veel voeten in de aarde, ik heb er Charles Vanderespt wel eens over horen vertellen, die was nogal aardig van de tongriem.

1910 Salbris national ? duiven: 1 3 6 en 7 (hij had er vier mee een groot concours zal het niet geweest zijn). Angouleme l national 1110 duiven: 2 en 9 (met 3 mee)
Angouleme 2 national 1220 duiven: 20 45 54 125 (met 4 mee) Miranda national 1114 duiven: 10 74 87 105 (met 8 mee) Angouleme 3 national 702 duiven: 35 79 (met 3 mee)

1911 Angouleme 1e national 1031 duiven: 15 145 160
Angouleme 2 national 551 duiven: 20 (met 1 duif)
St. Vincent semi-national 1401 duiven: 13 37 114 175 183 (8 mee)

1912 St. Vincent semi-national: 1 11 en 17 (6 mee)
St. Vincent national 2318 duiven: 18 (3 mee)
Dax national 919 duiven: 7 88 (5 mee)

1913 Angouleme national te Gent 9286 duiven!: 136 255 en 324 (6 mee)
La Couronne national: 1(3 mee)
Dax national 858 duiven: 34 54
St. Vincent national 1241 duiven; 3 24 53 131

1914 St. Vincent national: 1 (met l duif)
Dax national 1140 duiven: l 11 34 44 103 (6 mee)

In februari 1912 was Stassart verhuisd naar een ander deel van de stad; de laatste drie jaar vloog hij dus met overgewende duiven. Het scheelde maar een haar of ze hadden hem al burgemeester gemaakt van Anderlecht. Een kleindochter van zijn broer is thans, 1983, top mannequin van de haute couture in Milaan en Firenze.
Bremdonckx had van Stassart een hoge pet op en daar was reden voor want hij deed niet onder voor Duray. Voor de oorlog heb ik meermalen over zijn ras geschreven, onder andere over zijn uitslagen op de nationale Angouleme in die jaren.
Na 1918 was Stassart in de eerste plaats een artiest met de duivinnen en met de jonge duiven, op Angouleme. En dan met zulk een fantastisch sterk kot duiven.

Onze Lieve Heer heeft rare kostgangers.
Wereldberoemd is de short story van "Epinard" en "Débineur". De moeder van "Epinard" was de 21-477186, die voortkwam van een zoon van de "Malade" van dr Bricoux - weeral hij -; zijn andere basiskweekduivin was 22-153455 van een Grijze Sion-Stassart doffer en als moeder een dochter van de eersten international Ajaccio op Corsica in 1923 van een zekere Laborie. De doffer "Epinard" hetgeen spinazie betekent won in 1924 de 1e prijs national Bordeaux. Zijn stalmaat "Débineur", die ook mee was, kwam van nestbroer en nestzuster, genaamd "Banknote" en "Bayadere", beide koppelgenoten hadden zeer sterk gevlogen tot Poitiers. "Epinard" en "Débineur" van hun kant gaven mekaar geen duimbreed toe, zij wonnen op de gemelde Bordeaux national in 1924 de 1e en de 2e prijs tegen 1800 duiven...

 Was Stassart een partisaan geweest van het spel met de oude duiven op de fond, al of niet op weduwschap, ik zou niet geweten hebben wie hem had moeten verslaan. Hij was van de klasse van Peeters-Beaufort en van Franz Hentges... Ik hoor het Han Wassen nog zeggen, na het bombardement op zijn modezaak op 14 mei 1940 in Rotterdam.
"Als Stassart zijn goeie nog had en als ik die, na al deze ellende, eens krijgen kon..." Hij staat zeer hoog in mijn klassement, het is niet doenlijk over alles uit te weiden, daarom mogen enkele nationale uitslagen van hem volstaan; hij kwam van Diest waar zijn vader dokter was en was later zelf, terwille van het spel met de duiven in Brussel gaan wonen:

1930 Angouleme national: 11 17 en 22 (van vijf duiven)
Barcelona national: 1 en 7 (met zes duiven)
Pau national (1082 duiven): 15 18 23 43 95 en 141 (met acht duiven)

1931 Angouleme national: 2 6 8 14 32 44 62 104 106 en 123
dubbeling Brabant-Antwerpen en beide Vlaanders: 1 2 3 en l O!
Pau national (1196 duiven): 6 15 27 31 36 67 68 155 181 en 189 wint
Beker van de "Soir", een der meest begeerde kleinodiën in de duivensport.

1932 Chateauroux: 12 21 25 27 30 48 60 78 79 91 134 142 151 169 en 172 (met twintig duiven)
Pau national (2998 duiven) en dat tegen Bricoux en Duray in hun gloriejaren: 7 10 33 35 36 43 46 73 198 335 457 en 576!!!
Won de gouden penning van national kampioen op de grote afstanden.
Zijn uitslag in dat jaar met de jonge duiven, national op Angouleme was: 2 5 6 18 19 27 41 49 62 en 94.
Hij had in die tijd enkele duiven ingevoerd van Bricoux en Sion, die schitterend kruisten met zijn eigen soort van voor de oorlog van Veertien.

Share/Save/Bookmark
Piet de Weerd" tot eer van Piet Deweerd met dank aan zijn zoon Henk Deweerd voor toelating pubicatie" - 07/03/2010