Broers Jan & Hessel Ras - Urk (NL) Enorm succesvol met duiven van Anton Ruitenberg - 2009

Hard werken is de Urker niet vreemd. Toen in 1939 de dijk van Urk naar Lemmer klaar was, verloor Urk haar status als eiland. En dat was helemaal het geval toen in 1942 de Noord Oost Polder werd drooggelegd. Toch spreekt men nog altijd van wonen op Urk, waarmee men aangeeft nog altijd het eilandgevoel te kennen. Urk is qua oppervlakte veruit de kleinste gemeente van de provincie Flevoland. In het jaar 966 wordt voor het eerst over Urk ( Urch) gesproken en eeuwenlang kent het al een rijke geschiedenis, niet in het minst vanwege haar strategische ligging aan het water en haar beroemde visserij. Duivensport neemt ook een bijzondere plaats in op Urk. Het dorp telt op dit moment drie verenigingen en bracht al tal van grote kampioenen voort. Via het twee keer verschijnende blad ‘Urkerland’ komt de duivensport goed in de beeld bij de bevolking. De clubs publiceren in dit blad wekelijks uitgebreide bijdragen. Na een periode van teruggang lijkt het ledental zich op Urk weer te stabiliseren en ook komt er weer jeugd bij. Deze laatste groep wordt goed gesteund door de senioren, ook door de betere liefhebbers.  Jan en Hessel Ras, inmiddels resp. 30 en 28 jaar oud en al de vierde generatie Ras die bezig is in de vis, behoren tot een nieuwe generatie kampioenen op Urk. De laatste jaren weten ze zich meer en meer te onderscheiden op de programmavluchten. Vanaf 2000 zitten ze regelmatig in het snuitje van de uitslag. En ook in 2009 liep het weer als een trein bij de beide sympathieke broers, met opvallend veel ereplaatsen en formidabele resultaten op de dagfond. Dat laatste resulteerde in de eerste plaats van Eendaagse Fondspiegelklassement Categorie 4. In hun club P.V. ‘De IJsselmeervliegers’ werd maar liefst 13 keer de eerste gespeeld; in hun Rayon waren negen keer de bloemen voor hen. Op een winterse morgen spraken we met de beide broers over ‘hun duivensport’ die ze nog echt als een hobby zien.

De NL 07-4294230, werkelijk een superdoffer. Deze duif is van het soort Gaby Vandenabeele x Dirk van Dijck.
Hij won o.a. 4e van 19.520 d. – 5e van 11.945 d. – 8e van 12.802 d. – 9e van 8.498 d. – 1e van 558 d. – 3e van 738 d. enzovoorts ( zonder dubbelingen).  

Historie
De broers Jan en Hessel Ras kwamen 18 jaar geleden in aanraking met de duivensport via enkele ooms die duiven hadden. Jan is er overigens duidelijk over: ‘Onze moeder gaf ons het duivenhart, want bij haar familie leeft de duif echt’. Vader Albert  zag het wel zitten in zijn beide jongens en stond ze terzijde als sponsor en supporter. In 1994 werd gestart met o.a. duiven van Anton Ruitenberg (nazaten ‘het 019 koppel’). In 1996 kwamen de eerste nazaten van ‘Den Wittenbuik’ van Anton naar Urk. En ieder jaar werden er bij Anton nieuwe bijgehaald. In die beginperiode werd er door onwetendheid nog niet alles uit deze duiven gehaald, maar gaandeweg de jaren werden de resultaten steeds beter. Tot in het najaar van 2005 het noodlot toesloeg toen een nerts of een marter het gehele kweekhok van Jan en Hessel vernietigde. Hierbij zaten toen 26 kleinkinderen van ‘Den Wittenbuik’, waaronder twee Teletekstduiven! Anton Ruitenberg stond onmiddellijk klaar om de beide broers te helpen. Enkele kwekers verhuisden naar Urk en jaarlijks komen er jonge duiven van het beroemde kweekhok uit Zwolle bij. Jan en Hessel sliepen als kind op hetzelfde kamertje en voelen elkaar goed aan. Jan, die van zijn hart geen moordkuil maakt, werkt in het bedrijf van vader als fileerder en Hessel, de meer ingetogene en bedachtzame van de twee, heeft een eigen viszaak in Dronten. Beide broers vullen elkaar goed aan en vormen een hecht team als het gaat om de verzorging van hun kolonie duiven. De hokken staan achter het bedrijf van vader. Hessel verzorgt de duiven op zondag en maandag; Jan doet dit op dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdagmorgen. Op vrijdagavond en zaterdag zijn ze samen bezig met de duiven. De duiven worden hier zo goed mogelijk verzorgd, echter voor hen blijft het wel een hobby. Jan zegt daarover: ‘Wat me ontzettend stoort in de duivensport is dat slaafse. Er zijn ook andere dingen in het leven dan duiven. Wij hebben jonge gezinnen en die verdienen ook alle aandacht. Het huidige programma van Afdeling Friesland is heel behoorlijk. Echter wat ik mis is vakantie voor het gezin. Naar mijn idee moeten ze eerst het programma met de oude duiven afwerken. Dan drie weken vakantie en daarna het programma met de jonge duiven en natoer samen. Je kunt dan nog makkelijk het programma tot oktober door laten lopen. In augustus en september is het vrijwel altijd goed weer en heb je ook geen last van veel verliezen onder de jonge duiven. Op dit moment wil men in Afdeling Friesland het zg. Noord/Zuid programma. Dat programma wordt een stuk zwaarder als het huidige. Let op mijn woorden: de grootste voorstanders hiervan zijn over twee jaar de felste tegenstanders als dit er allemaal door komt!’

Basisduiven

Anton Ruitenberg, Zwolle! Daar komen alle basisduiven vandaan. De hoofdlijn daarbij zijn nazaten van ‘Den Wittenbuik’ en ‘Turbo’ van Gaby Vandenabeele. Op dit moment is de ‘015’ de stamduivin op het hok van Jan en Hessel. Zij is een volle zuster van ‘de 368’, de stamduif die in 2005 ten prooi viel aan het vraatzuchtige roofdier. Zij komen uit het beste Vandenabeele koppel wat Anto Ruitenberg bezat nl. ‘424’ x ‘468’. De Vandenabeele duiven worden gekruist met nazaten uit de ‘Kannibaallijn’ van Dirk van Dijck en ‘Wondere Dirk’ van C. & G. Koopman. Ook deze duiven komen allemaal van Anton Ruitenberg, waar zeer vriendschappelijke banden mee worden onderhouden. Er wordt aan lijnenteelt gedaan. Eigenlijk kun je zeggen dat alle duiven hier met elkaar verweven zijn. Met kweekduiven heeft men overigens veel geduld. Drie jaar lang mag men laten zien of men voldoende goeds kan voortbrengen. Er wordt het hele jaar doorgekweekt en veel overgekoppeld.   

De tuinhokken, die richting het oosten staan opgesteld. Het hok links is bestemd voor de jonge duiven. Hierover zijn Jan en Hessel niet tevreden, ondanks het feit dat er in 2009 maar liefst vijf eerste prijzen op werden gespeeld. De verliezen zijn echter te groot en ook het prijspercentage te laag. Men heeft het idee dat het tocht in het hok. Hier willen ze graag nog iets aan gaan doen.

Voorbereiding – Spelsysteem - Verzorging 
Het credo voor het beoefenen van de duivensport hier is: goed doen, maar wel gemakkelijk en in principe weinig tijd aan besteden. In januari wordt er gekoppeld. Als de jonge duiven 20 dagen oud zijn gaan de jongen met de duivinnen eraf. De doffers blijven dan op weduwschap staan en er wordt niet herkoppeld. Dan gaan de 20 weduwnaars ook snel mogelijk in training om het nodige ritme op te doen. Vanaf de eerste vlucht gaan alle doffers mee. Dat betekent eerst een aantal vitessevluchten, een midfondvlucht en dan zitten ze al aan de eerste dagfondvlucht. Er wordt nooit getoond. De duivinnen trainen alleen op zaterdagmorgen anderhalfuur. Daarna komen ze binnen op het vlieghok en worden opgesloten in afwachting van hun partners van de vlucht. De doffers trainen twee keer per dag. Hessel laat ze ’s morgens los en Jan laat ze in zijn pauze ’s morgens binnen. ’s Middags laat Jan ze weer trainen, meestal tussen 16.00 en 18.00 uur maar dit luistert niet zo nauw.   
De weduwnaarsploeg wordt bij de eerste dagfondvlucht gesplitst. Meestal is het tien dagfond en de rest vitesse/midfond. Met jaarlingen wordt in de regel voorzichtig omgegaan en ze worden als het ware wat uit de wind gehouden. Want een ding is voor Jan en Hessel duidelijk; gaat een duif een keer diep, dan is de echte snelheid eruit. Dat is althans hun ervaring. De basisvoeding hier is Beyers Super Weduwschap. Op de vitesse gaat daar wat zuivering bij, in het verdere verloop is het alleen nog Beyers Super Weduwschap. Er wordt altijd genoeg gevoerd, maar er mag nooit iets blijven liggen. Na thuiskomst van de vlucht op zaterdag wordt er direct zeer ruim gevoerd. Want zoals Jan het zo mooi uitdrukt: ‘De tank moet zo snel mogelijk weer vol’.  Deze strategie wil wel eens wat minder goed uitpakken voor de vitesse/midfondploeg die gewoon tussen de dagfondduiven zitten. Dit nemen Jan en Hessel graag op de koop toe. Buiten grit worden er verder geen supplementen gegeven. ‘Niks geen flauwekul, alleen voer en water’ zegt Jan. Van de medicijnpot blijft men ook het liefst zo ver mogelijk vandaan. Hun ervaring is overigens dat ingeteelde duiven meer medicijnen nodig hebben, maar dat terzijde. Alleen voor hun eigen gemoedsrust wordt er twee weken voor de start met de dagfond een geelcapsule opgestoken. ‘Een duif moet bij ons altijd in zijn zondagse pak zitten. Overigens springt een goede duif er al vanaf zijn geboorte uit, is onze ervaring. Met de verzorging die de duiven hier krijgen moeten ze zich in principe zelf gezond houden. Die zich hierin niet kunnen handhaven worden uitgeselecteerd. Het komt niet vaak voor dat wij onze dierenarts Nanne Wolff moeten raadplegen’, aldus Jan Ras.

Mooie uitslagen in 2009
Dagfond:
La Ferte s/ Jouarre.  Ver.  1,4,16,18,29,46,60        10/07
                                ACG 5     4,8,49,52,89,138,195        10/07

Ablis          Ver.    1,4,5,11,17,19,42            10/07
                 ACG 5    2,15,19,40,58,67,167        10/07

Blois          Ver.    1,2,7,8,10,24,27            10/07
                ACG 5    1,13,39,44,47,108,122        10/07

Chateauroux   Ver.    1,3,4,5,7,8,10,13,16,21        13/10
                      ACG 5    1,9,10,13,19,30,35,55,58    13/09
Er werd gemiddeld 75% prijs gespeeld. In 2009 drie Teletekstplaatsen t.w. 5e NPO Ablis van 11.945 d. – 3e NPO Chateauroux van 1.418 d.  – 6e NPO Pommeroeul van 16.760 duiven.
Jan en Hessel Ras werden 1e Generaal in P.V. ÍJsselmeervliegers’ – 4e Generaal in ACG 5 – 2e Onaangewezen Fond Afdeling Friesland’96.

De NL 08-4208982. Ook ‘de 982’ is een echte crack met o.a. 1e van 14.958 d. – 4e van 17.033 d.
Ook deze doffer is van het soort Gaby Vandenabeele x Dirk van Dijck. ‘De 982’ is een halfbroer van superduif ‘de 230’.  

Selectie
‘Onze duiven moeten ook de taaie vluchten aankunnen. Duiven die ons een aantal keren in het seizoen blij hebben gemaakt mogen blijven. De praktijk is dat we van onze 20 weduwnaars er jaarlijks 10 tot 15 uitselecteren. Soms worden er zelfs eerste prijswinnaars uitgeselecteerd. De jonge doffers worden in de hand en op afstamming geselecteerd. Bij de jonge duivinnen, die overigens harder aan de tand worden gevoeld dan de doffers,  kijken we ook naar de uitslagen’ aldus Jan Ras.

Jonge duiven
‘Inclusief late jongen kweken we jaarlijks ca. 80 jongen voor eigen gebruik. We spelen er 40-50 op het reguliere jonge duiven programma. Ze worden niet doorgespeeld op de natoer. Beloftevolle doffertjes worden vaak al eerder ingehouden. In 2009 hebben we verduisterd en bijgelicht. Verder op de deur gespeeld. Ondanks het feit dat we vijf keer de eerste spelen, zijn we niet tevreden. Teveel ziekte en ongemak en te grote verliezen waren ons deel. Daarom doen we dit zo niet weer. Een jonge duif moet in alle rust uitgroeien. Onze Vandenabeeleduiven zijn toch al laatbloeiers, althans dat is onze ervaring. Bovendien is het ons allemaal ook teveel werk, dat hele gedoe met de jonge duiven’ zeggen Jan en Hessel in koor.

Tenslotte
Praten over duiven met Jan en Hessel Ras is echt de moeite waard. Wat een enthousiasme, maar ook een gezonde portie realiteitszin is hen niet vreemd. Met de steun van hofleverancier Anton Ruitenberg ziet de toekomst in postduivenland er voor Jan en Hessel Ras zonnig uit! Bedankt voor de fijne ochtend, de tijd vloog om.