Ulijn Eduard wint Bordeaux middaglossing Afd. Zeeland (2006)

De hoofdpersoon van deze reportage vinden we in de polders van Waterlandkerkje. Bij Turkeije de polder in en dan 1e polderweg links. Dan kom je op de Zevenhofstedenstraat. Als je stopt bij nr. 1 ben je op de hoeve van Eduard en Greet Ulijn. Een prachtige stek voor zijn duiven. Ruimte te over en van niemand last.

Afdeling Zeeland had besloten om een Bordeaux aan het oorspronkelijke programma toe te voegen. Deze werd “gepland” in het weekend van 30 juni. Tegelijk met de ZLU Bordeaux. Of dit nu de juiste datum was is een tweede.

Maar goed, er waren op deze vlucht toch nog 2463 duiven ingekorfd en deze waren netjes om 13.00 uur gelost. De verwachtingen waren dat de duiven rond 09.00 uur zouden gaan vallen.

Eduard had er op deze vlucht 17 mee en hij was zoals altijd al vroeg uit de veren. Het was nog geen zes uur in de morgen toen hij opeens in een flits een rode duif ziet. Het zal toch geen waar zijn. Is dit mijn 1e getekende van Bordeaux? Jawel hoor het was “De Apollo”, die al om 05.54.46 op de antenne viel en daar mee een snelheid haalde van 1226.854 meter. Al vrij snel bleek dit de vroegste te zijn want het duurde tot iets over 8 uur voordat in Rilland de 2e duif bekend raakte. Deze duif vloog dus twee uur los op de concurrentie. Een klasse prestatie.

De beginselen van Eduard zijn duivenloopbaan ligt in Roosendaal. Daar is hij begin de jaar 60 met wat sierduifjes begonnen.
In 1966 werd er verhuisd naar Terneuzen. Men ging toen wonen in de Donze Visserstraat. Daar woonde, de in Zeeland bekende wijlen Seef Koch. Die speelde toen al heel sterk met zijn duiven en Eduard werd daar kind aan huis. Van Seef werden wat duiven gekregen en er werd een voorzichtige start gemaakt op de vitesse en midfond. Maar erg honkvast waren de Ulijntjes nog niet want in 1972 werd er verhuist naar Groede. Daar begon hij te spelen op de hokken de roemruchte Bram van Gijs, broer van de legendarische Jan van Gijs. Eduard toverde nog wat vergeelde krantenknipsels te voorschijn waarin zeer mooie uitslagen op de mid-en dagfond stonden. Per toeval zag ik ook zomaar nog een uitslag van mijn oude vereniging P.V. Hoop. Van de 1e tien liefhebbers zijn er inmiddels 9 overleden en 1 verhuisd (mijn vader) Het kan rap gaan in 25 jaar.....

Maar Eduard wilde het op de grote fond gaan proberen. En om dan maar gelijk goed te beginnen werd aangeklopt in Wilhelminadorp.
Of te wel bij Wim Muller.
Vanaf 1983 zijn er veel duiven van Wilhelminadorp naar Waterlandkerkje verhuisd. De basis ligt bij twee zonen uit “het superkoppel” van Wim Muller. Op het moment bestaat zijn kolonie uit 80% Muller duiven aangevuld met wat Ko van Dommelen duiven en Brocatus uit Steenbergen.
Deze Brocatus duiven verkreeg hij via Harry de Mul uit Zuidzande. Deze liefhebber wilde ook op de fond proberen en haalde duiven bij Eduard. Maar na een paar jaar keerde hij terug naar zijn oude liefde mid-en dagfond. Harry schonk Eduard wat duiven terug en daar zaten ook Brocatus duiven bij. Volgens De Mul was deze liefhebber huisvriend bij de bekende vd Wegen uit Steenbergen. Dus nemen we aan dat deze Brocatus duiven voornamelijk vd Wegen duiven zijn.

In 1997 waren het trouwens nazaten van het “Superkoppel” die voor een prachtprestatie zorgden want toen klokte hij de 1e en 3e NAT. ZLU Bordeaux.
Wel zat hier toen 50% Catrijsse in via Staf de Wever uit Schoondijke.
Eduard en Greet hebben redelijk wat duiven. Ze hebben 60 weduwnaars. Daar zitten zo’n 20 jaarlingen bij die vooral op de dagfond gespeeld worden daar Greet dit toch leuker vindt dan de overnacht. In andere jaren werden de jaarlingen amper afgericht en gingen ze pas als 2-jarige de baan op. Eigenlijk zonder enige ervaring. Daar is Eduard inmiddels van afgestapt. Aan de 100 jonge duiven wordt niet zoveel aandacht geschonken. Dat wil zeggen wel qua verzorging maar niet qua africhting. Die worden zelf meestal een paar keer weggebracht en dat is het dan wel.
Hij speelt het liefst op de ZLU maar Bordeaux middaglossing is ook een vlucht die hij graag speelt. In het NIC te Terneuzen staat hij geregeld bij de eersten in de uitslag. Vorig jaar pakte hij er nog 3 dezelfde dag thuis van Narbonne. Dit waren allemaal broers die afstammen van zijn Pau doffer die won 2x Pau in het NIC te Terneuzen wat toen goed was voor een 29e en 60e NAT.

De winnende duif is van het jaar 2001 met het ringnr. 1974358.
De afstamming is als volgt:
Vader is de 95-2699226 die ook als eens om 8 minuten over 5 ’s morgens thuis kwam en daarmee de 27e ZNB Bordeaux won. De grootvader hiervan is de H83-619923 en dat is 1 van de eerste Muller duiven die richting Zeeuws Vlaanderen kwamen.
De moeder is de NL97-9775111. Deze duif kwam terug van Harrie de Mul. Hierin vinden we die Brocatus soort terug (vd Wegen) en ook weer de H83-619923 van Wim Muller.
De naam “Apollo” heeft Greeft bedacht. En hier is ook nog over nagedacht. Apollo betekent namelijk “Zichtbaar in de ochtendhemel” of ook wel “Griekse god van het licht”. Met deze “Apollo” wordt heel voorzichtig gespeeld. Hij heeft ook al een 47e Nat. St. Vincent op zijn naam staan en als jaarling een goede prijs op de ZLU Bordeaux.
Om nog maar eens aan te tonen dat vroeg vliegen in het bloed zitten van deze lijn noemen we bijv. Zijn halfbroer “De Slappe”. Deze vloog ook al op Bordeaux knalvroeg. Deze 00-0018604 “dankte” zijn naam aan een “liefhebber” die het wist en vond dat deze duif niet capabel genoeg was om overnacht te vliegen. Te slap. Hij werd ingekorfd voor Pau en vloog binnen de eerste 100 Nationaal.
Zoals eerder gememoreerd is Eduard geen lange slaper. Om 05.30 uur laat hij zijn weduwnaars uit. Of het dan mistig of nog ietwat donker is maakt hem niet uit. Dit doet hij speciaal zo vroeg zodat de duiven dan kunnen wennen aan dit soort weer. Om 07.00 uur gaat de dagfondploeg van Greet de lucht in. Daarna is het de buurt aan de jonge duiven.
In de ruime schuur zitten zijn18 kweekkoppels. Normaal gesproken werd er alleen uit de kwekers jonge getrokken, maar dit jaar ook uit de goede vliegers.
Men voert hier volgens het zogenaamde “Pan” systeem van Versele Laga. ’s Morgens krijgen ze een lepel van “Pan 1”. Dit is een wat zwaardere mengeling. ’s Avonds krijgen ze “Pan 2”. Met dezelfde lepel. Dus de hoeveelheid is hetzelfde alleen de mengeling is de helft lichter. Als men in voorbereiding op een grote vlucht zit wordt ’s avonds ook “Pan 1” gegeven en wordt er ook wat opgevoerd met snoepzaad en energiemengeling van Beyers. De dinsdag of de woensdag gaat er nog wat Biergist met wat Sedachol over het voer. Het laatste is om de lever goed te houden.
Voor de kweek wordt er geent tegen de parathypus. Als de duiven op broeden zitten krijgen ze een geelkuurtje. En om de drie weken krijgen de vliegduiven een geelpil opgestoken. Voor de rest wordt er niets gedaan als het niet nodig is.
De 2e duif van Eduard liet even op zich wacht, maar toen kwamen ze vrij vlot naar huis.
In het rayon pakte hij 9 prijzen en in de provincie zelfs nog een prijs meer.
De provinciale overwinning valt bij een echt duivenliefhebbers paar. Met de nadruk op duivenliefhebber.