Kortemark
De familie Deweerdt voorstellen is als een open deur instampen. In 1997 vierden zijn 50 jaar duivensport (25 jaar snelheid en 25 jaar fond). Een kleine berekening zegt dat de familie Deweerdt haar 57ste duivenseizoen heeft geëindigd. Geweldige palmares natuurlijk hebben zij waaruit ik enkele de hoogtepunten geef:
1ste nationaal Montauban 1974 duivinnen
1ste nationaal Brive 1975 duivinnen
1ste nationaal La Souterraine 1977 4.368 jonge duiven
1ste nationaal Cahors 1978 oude met SPIRITUS
1ste internationaal Barcelona 1980 duivinnen
1ste nationaal Barcelona 1981 oude met LIESBET
1ste Europabeker 1984
1ste West Europese Super Marathon 1984
1ste Algemeen Kampioen van België KBDB 1987
1ste West Europese Super Marathon 1987
1ste nationaal en 1ste internationaal Bordeaux (Dax) 1992 met EMIEL
1ste nationaal Bourges 1993 duivinnen

Het ras Deweerdt is over de hele wereld verspreid. Bernard Deweerdt toont me een indrukwekkende lijst van duivenliefhebbers die overwinningen hebben behaald met minstens 50% bloed van dit hok. Van Australië, over Europa naar Taiwan, Japan, USA. Dit is een levenswerk in de duivensport.
Het seizoen 2004 was weer eentje uit de oude doos. De familie Deweerdt startte goed maar verspeelde 1ste prijs uit Poitiers door onoplettendheid. Ze waren zeer tevreden met de tweede prijs want deze vlucht is maar een voorbereidingsvlucht. Zoiets kon vermeden worden door elektronisch klokken maar dat hebben ze hier niet. De speelstijl, en dus ook het klokken, is hier bijna onveranderd gebleven sinds de oprichting van het hok in 1947 en zeker sinds de omschakeling naar fond in 1971. Het derde weekend van juni was het wel prijs op Tours in Fondclub Gistel. De eerste overwinning van het seizoen was binnen. Het seizoen kon beginnen. Dat was ook zo want de provinciale overwinningen kwamen er aan:
1° prov Barcelona 305 duivinnen, 28° nat met ‘PICABO 485/01’
1° prov Biarritz 416 d, 6°internat 2.880 d met ‘BIA 373/02’
1° prov Perpignan 1.259 d, 11° internat met ‘IBAN 494/00’
Deze laatste vlucht van het jaar was een uitzonderlijk succes. Op Perpignan worden hier altijd vele duiven ingekorfd (dit jaar 54 oude). Alle duiven worden meegegeven. Dit houdt in dat alle Barcelonas in principe ook Perpignan vliegen. Slechts drie topvliegers bleven thuis: Goran (20ste nat. Montauban & 9de nat. Brive 2004), Joan (47ste nat. Perpignan 2003 en zus van ‘IBAN 494/00’) en ‘ED’ (vader van ‘TED’). De duiven die Dax vlogen moesten ook mee en dit ondanks 2 dagen verlate lossing op Dax. Duiven die slechts één grote fondvlucht per jaar kunnen vliegen zijn niet gewenst. ‘TED’, de ster van het jaar 2004, zit trouwens 3 x in de spits internationaal. Hetgeen toch wel echt uitzonderlijk is. Hierover straks meer. In 2004 klokten ze 33 prijzen op Perpignan waarvan 8 duiven in de eerste 366 internationaal. Ook 3 van de 9 ingezette jaarlingen in de eerste 126 internationaal (27-46-82-126…) met eveneens 1ste prijs in de 3 provincies.
57 jaar duivensport
Wijlen Emiel Deweerdt trouwde vlak na de oorlog met Lies Mertens. Zij was de dochter van gekende duivenmelker op de snelheid Kapelle op den Bos in Vlaams-Brabant. In 1947 werd voor het eerst met de duiven begonnen en het succes kwam onmiddellijk op de snelheidsvluchten. Enige jaren later werd Emiel uitgesloten uit verschillende snelheidslokalen. Hij was ‘verplicht’ over te schakelen naar de halve-fond wedstrijden. Daar vlotte het niet erg. Zijn snelheidsduivels konden deze afstand niet verteren. De ontgoocheling was groot en de enigste oplossing was om andere duiven aan te schaffen. Emiel trok naar twee van de beste liefhebbers voor de lange afstand: Charles Vanderespt uit Oostende en Marcel Desmet uit Waregem. Ze hadden beide nationaal Barcelona gewonnen. Zo ging hij in 1952 met 20.00 oude Belgische franken naar Vanderespt . Hij dacht voor dit bedrag heel wat te kopen maar kwam met slechts 4 eieren naar huis toe. Tot overmaat van ramp kipte daarvan één eitje nog niet uit. Nadien raakten deze twee liefhebbers bevriend en verhuisden meerdere duiven van Oostende naar Kortemark. Emiel faalde met zijn snelheidsduiven op de halve-fond maar was gedurende 20 jaar enorm sterk met deze zware fondduiven op deze afstand. Hij wist deze twee rassen te kruisen en speelde er wekelijks Dourdan (228 km) en Orleans (356 km) alles op een hoopje. Nog steeds zijn dit de basisrassen van het huidige hok Mevr. Deweerdt en zonen. Niettegenstaande elk jaar duiven werden bijgehaald, zijn slechts enkele van deze nieuwkomers echt ingebracht in deze sterke stam. En dit voor meer dan 40 jaar. Enkele voorbeelden die wel lukten zijn: een duivin van Huyskens-Van Riel in de vijftiger jaren, een dochter van de ‘Athleet’ van André Vermote uit Oostende in de zeventiger jaren, een kleindochter van de ‘Bliksem’ van Emiel Denys en zuster van de ‘Limoges’ Paul Lemahieu in de tachtiger jaren. Met deze laatste werden meerdere duiven gewisseld en tenslotte een dochter van ‘Rocky’ van Julien Vaneenoo, gekoppeld aan LOLA, de moeder van TED (zie verder).
Het ras Deweerdt is daarmee één van de weinige hedendaagse toprassen in België. Deze inteelt is dan ook de reden waarom velen in binnen-en buitenland lukken met het ras.
Emiel Deweerdt had niet het geduld om grote fond te spelen. Onder druk van zijn jongens Fred en Bernard, werd de definitieve overstap in 1972 gemaakt. Dit opende een nieuw hoofdstuk in het succesverhaal. De successen bleven komen, de internationale contacten kwamen tot stand. Duivensport is hier meer dan het spel rond de kerktoren; het is de moderne internationale wereld. Toch bleven de Deweerdts’ met hun twee voeten op de grond. Ze stapten niet in het professionele circuit en stopten zelfs met het spel van de jonge duiven toen de doping zijn intrede deed. Gelukkig zijn we in de bestrijding hiervan op de goede weg. De familie concentreert zich op het spel van de oude duiven zodat er ook in de vakantieperiode nog tijd is voor het gewone gezinsleven.
Emiel Deweerdt stierf in 1990 en ma Deweerdt woont nog steeds in het ouderlijke huis. Ze is ondertussen al 80 maar blijft supporter nummer 1. Het hok wordt gerund door zonen Freddy (55), Bernard (49) geassisteerd door kleinzonen Filip (28) en Tim (21). Beide zonen hebben regelmatig avondvergaderingen zodat ze mekaar moeten aanvullen bij het duivenwerk. De beide kleinzonen hebben overigens ook elk een eigen hok met een 20-tal weduwnaars een een gevuld sociaal leven. Filip speelt thuis in eigen naam, werkt voltijds, voetbalt intensief en is jeugdtrainer. Tim is laatstejaars universitair en als kotstudent een week van huis. Hij is actief in de lokale scoutsleiding en is door de voetbalmicrobe gebeten. Echtgenotes Martine en Annie zorgen “back stage” op hun beurt voor klokkenvervoer op piekdagen en het gastvrij onthaal der gasten.
Elkaar helpen bij tijdsgebrek is een must maar door de goede team-spirit blijft de Deweerdt machine op volle toeren draaien.
Basisduiven
‘ SPIRITUS’, de nationale winnaar van Cahors. Hij was een mijlpaal in de successen van dit hok. Het was een superduif. (Mag ik u er even op wijzen dat deze lijn ook basislijn is op het mirakelhok Noël Peiren). Met de huidige regeling zou SPIRITUS in 1977 Asduif van België geweest zijn met volgende resultaten: 12de nat. Cahors 4372d, 40ste nat. Limoges 9674d en 35ste nat. St-Vincent 3998duiven. In die tijd was Limoges voor Deweerdt maar 592 km en de minimum afstand voor dit nationaal kampioenschap was 600 km. Voor vele liefhebbers was de afstand op de nationale Limoges niet ver genoeg.
In 1978 werd dit alles veranderd in de wetten van KBDB. Toch had SPIRITUS toen zijn eerherstel gehad. Hij won nationaal Cahors tegen 4.101 duiven in 1978. Nog maar 13 dagen later schitterde hij opnieuw met 23ste nationaal Montauban 1996 duiven. Op 5 vluchten behaalde deze krachtpatser slechts 2,72% terwijl de Asduif KBDB 1977 meer coëfficiënt had met 3 vluchten. Dat maar om de sterkte van deze duif naar voren te brengen.
‘ EMIEL 3316151/89’, won internationaal Bordeaux tegen 9493 duiven in 1992.( maar door een spoorblokkade op de lijn naar Dax teruggebracht tot Bordeaux) Hij werd EMIEL genoemd naar wijlen Emiel Deweerdt die stierf in 1990. Het was een duif die gewoon goed vloog (buiten die overwinning gerekend dan) maar van enorme kweekwaarde bleek. Zijn palmares:
1990: Dourdan 96/334 - Tours 79/376 - Limoges 3150/22.435 - Tours 164/2196
1991: Limoges 2.034/10.866 - Tulle 977/5.132
1992: Poitiers 114/701 - Cahors 1215/7528 - Bordeaux 1/9.493
Zijn vader de ‘Barto’ won ondermeer 3/326 Argenton, 3/253 Chateauroux en klasseerde zich liefst vier achtereenvolgende jaren in top 300 nationaal Cahors.
De moeder ‘297/84’ was een kleindochter van TXIKI, een volle broer van SPIRITUS.Verder waren de broers van EMIEL van gouden waarde: ALDO (uitstekende jaarling en kweker), ARGUS (kopprijzen) en AGASSI (halfbroer en 1ste Barcelona 431 duiven in Gistel 1992).
‘ MAGNUS 3341846/94’, fondvlieger en superkweker:
1997: 4de nat. Dax 3276d - 19de intern. Dax 7194d - 36ste intern. Perpignan 12.367d
1999: 33ste intern. Dax 12.880d - 329ste intern. Perpignan 17.574d
2000: 128ste intern. Dax 11.807d
Met het huidige systeem van asduiven grote fond KBDB zou MAGNUS in 1997 , 2e geweest zijn. Met deze coëfficiënten zou hij in ieder geval in 2004 - 1ste Asduif geweest zijn. Gelukkig hebben we nu wel de asduiven voor de grote fond. Deze duiven bleven jaren op hun honger zitten. Daarin heeft de KBDB toch een grote verbetering gebracht. Wat meer over MAGNUS:
Hij is een zoon van ‘MASASHIKO’ (won o.a. 256ste nat. Cahors, 386ste nat. Montauban en 373ste intern. Perpignan), een directe zoon van EMIEL. De moeder is ‘3357847/93’, dochter van HARPO (scoorde in 1990 en 1993 100% waaronder 178ste nat. Brive 9418d, 50ste nat. Cahors 7528d, 213de intern. Pau 7760d, 175ste intern. Dax 9202d.), een zoon van TONY.
Methode
Er staan een tiental weduwnaarshokken met elk 9 woonbakken ter beschikking. Daarnaast is er een eenvoudig nestsysteem met duivinnen. Zonder duivinnen zou het onmogelijk zijn zoveel duiven in te zetten. Op de grote fond, vooral Barcelona en Perpignan, is de verhouding doffers/duivinnen zowat fifty-fifty. De vliegduivinnen worden gekoppeld aan de kweekduiven. Op dit kweekhok zijn ongeveer 30 woonbakken ter beschikking. Zoals bij de meeste liefhebbers zijn hiervan niet alle bakken bezet. Kampioenschappen zijn de laatste jaren niet zo uitdrukkelijk en dat ligt ook aan de manier van spelen, gefocust op de grote fond. Met slechts een handvol jaarlingen zijn deze wedstrijden een probleem. Het gros van de jaarlingen zijn late duiven. Ze moeten nog ‘rijpen’. Als 18-maanders gaan ze op de dagfond en dat is niet eenvoudig. Er zit nog niet echt regelmaat in en zo pik je moeilijk de 1ste getekende er uit. Als twee-jaarse ligt de essentie nog op de ervaring opdoen, als 3-jaarse staan de internationale fondvluchten op het menu. Wegens het werk van onze gastheren, dringt de specialisatie zich op. Toch was de familie Deweerdt in 2004 3de in Belgica-Deweerd Cup op Dax en Perpignan met oude en jaarlingen; 17de Kampioen KBDB Grote Fond (laagste coëfficiënt, slechts 11,8%, met 5 prijzen); 3de Kampioen Grote Fond ‘Belgische Duivensport; 8ste en 13de Asduif Grote Fond KBDB. Met hun TED wonnen ze het kampioenschap asduif grote fond Duivenkrant en eindigde 4de Internationale Duif-competitie Zware fond. Ze waren de eerste Belgen, achter P. van den Boogaard, Batenburg-vd Merwe en Saarloos uit Nederland. Ze waren ook de eersten die de internationale wedstrijden instuurden.

